Zoeken
  • Tamara Boot

Ik heb niets te klagen, dus ik heb geen stress!


Wereldwijd staat dagelijks het nieuws bol van berichten over mensen die op een of andere manier getroffen zijn door de Corona-crisis. Mensen die ziek zijn, dierbaren zijn verloren, zich een slag in de rondte werken in bijvoorbeeld de zorg of het onderwijs. Maar ook mensen die hun droom in rook op zien gaan, bedrijven die failliet gaan en banen die op de tocht staan. Is er eigenlijk nog wel iemand die geen last heeft van Corona?


Met het schaamrood op mijn kaken moet ik bekennen dat ik tot nu toe de crisis redelijk doorsta. Ik ben gezond en gelukkig iedereen die mij dierbaar is ook. En zakelijk gezien gaat het goed. Waar zou ik me zorgen om maken? En ik denk dat er velen met mij zijn. Gelukkig!

Toch begin ik wat fysieke ongemakken te ervaren die, zoals ik weet als stress- en burn-outcoach, een-op-een te herleiden zijn naar stress. Spierspanning, slecht slapen en hoofdpijn. Hoe kom ik daaraan?


Daarover nadenkend kwam ik op een rijtje oorzaken die daar mogelijk aan ten grondslag liggen:

- Onzekerheid. Ik ben nu gezond, maar ben ik dat morgen nog? Dat geldt ook voor mijn dierbaren en mijn bedrijf.


- Gebrek aan sociaal contact. Simpelweg minder vaak en met minder mensen afspreken, minder aanraken en aangeraakt worden. Dat leidt tot een tekort aan de gelukshormomen als oxytocine en endorfine waardoor je je ongelukkiger, angstiger, onrustig en meer gespannen voelt. Meer spanning betekent op zich weer tot meer cortisol, het stresshormoon. Dat leidt tot somberheid, slecht slapen en een verzwakt immuunsysteem (wat we nu al helemaal niet kunnen gebruiken). Het negatief spiraal is geboren!


- Gestreste mensen om je heen. Ga maar even een halfuurtje in de supermarkt lopen…


- Minder gelegenheid tot ontspanning in de sportschool, een restaurant, de kroeg of een vakantie.


- Uitzichtloosheid. Wanneer komt hier een einde aan en is alles weer normaal?

Zo alles op een rijtje maakt dat ik nu wel snap waar mijn spierpijn in mijn rug vandaan komt en maakt dat ik om 2 uur ’s nachts naar het plafond lig te staren. En dat wetende, kan ik er iets aan doen?


Gelukkig wel, en het is redelijk eenvoudig. Denk niet dat je meteen van alle stressklachten af bent, maar het geeft de negatieve spiraal weer een duwtje de andere kant op. Probeer het volgende eens:


- Ga op nieuwsdieet!!!! Zet de pushberichten op je telefoon uit en volg 1 keer per dag het journaal of lees 1 krant. Een tip: het Jeugdjournaal relativeert een hoop, je hoort ook eens blij nieuws!


- Zoek, binnen de mogelijkheden, andere mensen op. Heb het over dat waar je tegenaan loopt, hoe zij dat ervaren. En hoe je elkaar kan helpen.


- Beweeg! Iedere dag minimaal een halfuurtje. Een geruststelling voor mij: het hoeft geen marathon te zijn, een stuk wandelen is al goed.


- Maak toekomstplannen en bedenk hoe die eruit moeten zien en hoe je ze gaat realiseren.


- Zoek afleiding. Doe weer iets wat je altijd graag deed maar waar je nooit tijd voor neemt? Een cake bakken, tuinieren of toch maar eens die foto-albums maken.


- Geniet van kleine dingen en laat die voor je gaat slapen de revue nog eens passeren.

De stress zal hierdoor helaas niet als sneeuw voor de zon verdwijnen, maar ik denk dat je je hierdoor wel iets beter zal gaan voelen. Ik ga de uitdaging in ieder geval aan!


En daarnaast blijf ik met veel respect kijken naar hoe de anderen de crisis trotseren. Naar het zorgpersoneel, naar de ondernemer die met een onuitputtelijke bron van creativiteit zijn of haar onderneming voortzet en naar de mensen die hun dierbaren met veel liefde bijstaan en verzorgen. Ik mag mijzelf gelukkig prijzen, maar moet niet vergeten ook voor mezelf te zorgen. En jij trouwens ook niet!

6 keer bekeken0 reacties
MW_LOGO_STAAND.png

Wasbeekerlaan 24 | 2171 AE Sassenheim

Postbus 208 | 2170 AE Sassenheim